محسنیون ۱۱۰

دفاع از مکتب اهل بیت و رسواسازی مخالفین

محسنیون ۱۱۰

دفاع از مکتب اهل بیت و رسواسازی مخالفین

آخرین نظرات

۷ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «حدیقة الشیعة» ثبت شده است


صحبت کردن حجت‌های پروردگار علیهم السلام به همه‌ی زبان‌ها


شیخ صدوق و مقدس اردبیلی رضوان علیهما روایت کرده‌اند:


حدثنا أحمد بن زياد بن جعفر الهمداني رضي الله عنه قال: حدثنا علي بن إبراهيم بن هاشم عن أبي الصلت الهروي قال: كان الرضا عليه السلام يكلم الناس بلغاتهم وكان والله أفصح الناس وأعلمهم بكل لسان ولغة فقلت له يوما: يا بن الله إني لاعجب من معرفتك بهذه اللغات على اختلافها! فقال: يا أبا الصلت أنا حجة الله على خلقه وما كان الله ليتخذ حجة على قوم وهو لا يعرف لغاتهم أو ما بلغك قول أمير المؤمنين عليه السلام: أوتينا فصل الخطاب؟! فهل فصل الخطاب إلا معرفة اللغات.


از ابو الصلت هروی (رضوان الله علیه) مروی است که حضرت امام رضا علیه السلام با هر طایفه به زبان ایشان تکلم می‌نمود و به خدا قسم که فصیح‌تر بود از ایشان به لغت ایشان و من روزی گفتم: یا ابن رسول الله! مرا تعجب می‌آید از تکلم شما به همه زبان‌ها و لغت‌ها! پس فرمود که یا ابا الصلت! من حجت خدایم بر خلق و حق تعالی حجتی نمی‌فرستد که او را دانا به همه‌ی لغت‌ها نکرده باشد، مگر به تو نرسیده است که جدم امیر المومنین علی علیه السلام فرمود: «اوتینا الحکمة و فصل الخطاب»؛ یعنی حق تعالی به ما و اولاد ما کرامت فرموده است حکمت و فصل الخطاب را. مراد از «فصل الخطاب» نیست الا معرفت لغات.


عیون اخبار الرضا علیه السلام، تألیف شیخ صدوق، جلد ۲، صفحه ۲۵۱



حدیقة الشيعة، تألیف مقدس اردبیلی، جلد ۲، صفحه ۸۵۷



  • ۰۲ مرداد ۹۷ ، ۰۳:۰۲
  • خادم المهدی


علامت شیعه


علامه کبیر مقدس اردبیلی عالم بزرگ شیعه می‌نویسد:


علامت شیعه آن است که سب ابی بکر و عثمان بلکه سب جمیع مخالفان اهل بیت (علیهم السلام) نمایند و از همه‌ی ایشان بیزار باشند.


حدیقة الشیعة، تالیف مقدس اردبیلی، جلد ۲، صفحه ۱۰۲۸


  • ۲۷ ارديبهشت ۹۷ ، ۰۰:۵۲
  • خادم المهدی


ضربه امیر المومنین علیه السلام بر مرحب یهودی، برتر از تمامی اعمال امت


علامه کبیر مقدس اردبیلی رضوان الله علیه عالم بزرگ شیعه می‌نویسد:

 

و مروی است که ربیعه سعدی به خدمت حذیفه یمانی رفت و گفت: یا ابا عبد الله، اگر ما از علی علیه السلام چیزی نقل می‌کنیم، اهل بصره می‌گویند شما در باب دوستی على افراط می‌کنید. هیچ حدیثی به خاطرت هست که من آن را نقل کنم تا زبان ایشان کوتاه شود؟ حذیفه گفت: به آن خدای که جان من به دست قدرت اوست که اگر عمل تمام امت محمد را جمع کنند و در سر ترازوی بگذارند و جنگ على را در روز خندق در سر دیگر، البته عمل على علیه السلام زیادتی خواهد کرد! پس ربیعه گفت: این را از ما کی می‌شوند؟! حذيفه گفت: چون نشنوند و حال آنکه من و ابو بکر و عمر و جميع اصحاب پیغمبر حاضر بودیم که عمرو مبارز طلبید و همه لشکر پیغمبر صلی الله علیه و آله سرها به زیر افکنده بودیم و قدرت جواب نداشتیم به غیر از علی علیه السلام که به برابر او رفت و او را به دوزخ فرستاد و الله که عمل او زیاده است بر عمل اصحاب محمد تا روز قیامت و در غزای خیبر خود فتح، به دست قلعه گشای آن حضرت واقع شد که مثل مرحب دلاوری را کشت و چنان دری را کند که هفتاد کس حرکتش می‌دادند و در غزای حنین که مسلمانان به کثرت و بسیاری لشکر قوی دل بودند و چنان شکستی به مسلمانان افتاد که با رسول الله صلی الله علیه و آله به غير نه کس از بنی هاشم نماندند؛ حضرت امیر جمع کثیری از شجاعان کفار را به قتل آورد که یکی از ایشان «ابو جردل» نام داشت و از سرداران ایشان بود و به غیر این، چهل مبارز دیگر از سرداران آن لشکر را مقتول ساخت به غیر از تابعان ایشان، تا فتح روی نمود حق تعالی این آیه فرستاد: «ثم أنزل الله سكينته على رسوله و على المؤمنين» یعنی بعد از آنکه همه گریخته بودند الله تعالی آرام و اطمینان به رسول و مؤمنین فرستاد و مراد از مؤمنان، امیر المؤمنین علیه السلام است که به سبب او آن فتح روی نمود.


حدیقة الشیعة، تألیف مقدس اردبیلی، جلد ۱، صفحه ۲۷۱-۲۷۲


  • ۲۳ فروردين ۹۷ ، ۰۰:۲۸
  • خادم المهدی