محسنیون ۱۱۰

دفاع از مکتب اهل بیت و رسواسازی مخالفین

محسنیون ۱۱۰

دفاع از مکتب اهل بیت و رسواسازی مخالفین

آخرین نظرات

عاقبت امامان باطل و پیروانشان در قیامت

جمعه, ۱۴ دی ۱۳۹۷، ۱۲:۲۵ ق.ظ


عاقبت امامان باطل و پیروانشان در قیامت


ثقة الاسلام کلینی، شیخ نعمانی و شیخ مفید رضوان الله علیهم روایت کرده‌اند:


۱۲- حدثنا محمد بن يعقوب، عن محمد بن يحيى، عن أحمد بن محمد بن عيسى، عن ابن محبوب عن عمرو بن ثابت، عن جابر قال:  سألت أبا جعفر عليه السلام عن قول الله عز وجل « ومن الناس من يتخذون من دون الله أندادا يحبونهم كحب الله » قال: هم والله أولياء فلان وفلان اتخذوهم أئمة دون الامام الذى جعله الله للناس إماما، ولذلك قال: ولو ترى الذين ظلموا إذ يرون العذاب أن القوة لله جميعا وأن الله شديد العذاب إذ تبرأ الذين اتبعوا من الذين اتبعوا ورأوا العذاب وتقطعت بهم الاسباب. وقال الذين اتبعوا لو أن لنا كرة فنتبرء منهم كما تبرؤا منا كذلك يريهم الله أعمالهم حسرات عليهم وماهم بخارجين من النار ثم قال أبو جعفر عليه السلام: هموالله يا جابر أئمة الظلم وأشياعهم .


عمرو بن ثابت گفت: از امام باقر در باره سخن خداوند متعال: «بعضی مردم، غیر از خدا، همانندهایی برای او می‌گیرند و آن‌ها را چون محبت به خداوند، دوست می‌دارند» پرسیدم. آن حضرت فرمودند: به خدا سوگند، آن‌ها دوستان فلانی و فلانی و فلانی (ابو بکر و عمر و عثمان) هستند که غیر از امامی که خداوند او را برای مردم امام قرار داده، آن‌ها را ائمه گرفته‌اند و آن سخن خداوند متعال است: کسانی که ظلم کردند، وقتی عذاب را می‌نگرند خواهند دانست که تمام قدرت از آن خداوندست و خداوند دارای مجازات شدید است. در آن هنگام رهبران از پیروان خود، بیرازی می‌جویند و کیفر خدا را مشاهده می‌کنند و دستشان از همه جا کوتاه می‌شود. پیروان می‌گویند: ای کاش، بار دیگر به دنیا باز می‌گشتیم تا از آن‌ها - پیشوایان - بیزاری جوییم، چنانکه آن‌ها امروز از ما بیزاری جستند. آری، این چنین خداوند اعمال آن‌ها را در حالی که موجب حسرت آن‌ها می‌شود، به آن‌ها نشان می‌دهد و آن‌ها هرگز از آتش خارج نخواهند شد. پس امام باقر علیه السلام فرمودند: آن‌ها به خدا سوگند ای جابر، ائمه ستمکاران و پیروان آن‌ها هستند.


الكافی، تالیف ثقة الاسلام کلینی، جلد ‏۲، صفحه ۳۷۴، حدیث ۱۱، چاپ دار الکتب الاسلامیة



الغيبة، تالیف ابن ابی زینب نعمانی، باب ۷، حدیث ۱۲، صفحه ۱۳۱، چاپ دار الجوادین



الاختصاص، تالیف شیخ مفید، صفحه ۳۳۴، چاپ موسسه النشر الاسلامی