محسنیون ۱۱۰

دفاع از مکتب اهل بیت و رسواسازی مخالفین

محسنیون ۱۱۰

دفاع از مکتب اهل بیت و رسواسازی مخالفین

آخرین نظرات


خاتم بخشی امیر المومنین علیه السلام و اثبات ولایت آن حضرت


سید بن طاووس رضوان الله علیه روایت کرده است:


حدثني القاضي أبو الفرج المعافى قال: حدثنا محمد بن القاسم بن زكريا المحاربي قال: حدثنا القاسم بن هاشم بن يونس النهشلي قال: قال الحسن بن الحسين، قال: حدثنا معاذ بن مسلم عن عطاء بن سائب عن سعيد بن جبير عن ابن عامر عن قول الله عز وجل: «إنما وليكم الله ورسوله والذين آمنوا الذين يقيمون الصلاة ويؤتون الزكاة وهم راكعون» ، قال: اجتاز عبد الله بن سلام ورهط معه برسول الله صلى الله عليه وآله. فقالوا: يا رسول الله، بيوتنا قاصية ولا نجد متحدثا دون المسجد. إن قومنا لما رأونا قد صدقنا الله ورسوله وتركنا دينهم أظهروا لنا العداوة والبغضاء واقسموا أن لا يخالطوا ولا يكلمونا، فشق ذلك علينا. فبيناهم يشكون إلى النبي صلى الله عليه وآله إذ نزلت هذه الآية: «إنما وليكم الله ورسوله والذين آمنوا الذين يقيمون الصلاة ويؤتون الزكاة وهم راكعون» فلما قرئها عليهم قالوا: قد رضينا بما رضي الله ورسوله ورضينا بالله ورسوله وبالمؤمنين. واذن بلال العصر وخرج النبي صلى الله عليه وآله فدخل والناس يصلون ما بين راكع وساجد وقائم وقاعد، وإذا مسكين يسأله . فقال النبي صلى الله عليه وآله: هل أعطاك أحد شيئا ؟ فقال: نعم. قال: ماذا ؟ قال: خاتم فضة. قال: من أعطاك ؟ قال: ذاك الرجل القائم. قال النبي صلى الله عليه وآله. على أي حال اعطاكه ؟ قال: اعطانيه وهو راكع، فنظرنا فإذا هو أمير المؤمنين علي بن أبي طالب عليهما السلام .


ابن عباس در ذیل فرمایش خدای عز و جل که می‌فرماید: «ولی و سرپرست شما تنها خدا و پیامبر اوست و کسانی که ایمان آورده‌اند؛ همان کسانی که نماز را بر پا می‌دارند و در حال رکوع زکات می‌دهند» می‌گوید: عبد الله بن سلام و گروهی که با او بودند بر پیامبر خدا گذشته و عرض کردند: یا رسول الله ! خانه‌های ما دور است و هم سخن و ندیمی جز مسجد برای خود نمی‌یابیم. وقتی قوم ما می‌بینند که ما به خدا و پیامبر ایمان آورده و دین و آئین آنان را رها نموده‌ایم، عداوت و دشمنی خود را با ما آشکار کرده و سوگند خورده‌اند که با ما رفت و آمد نکنند و با ما سخن نگویند. پس این بر ما بسیار سنگین آمده است. در حالی که آن‌ها به پیامبر اکرم چنین شکایت می‌کردند، این آیه نازل شد: «ولی و سرپرست شما تنها خدا و پیامبر اوست و کسانی که ایمان آورده‌اند؛ همان کسانی که نماز را بر پا می‌دارند و در حال رکوع زکات می‌دهند». پس وقتی این آیه را بر آن‌ها خواندند گفتند: ما به آنچه خدا و پیامبرش راضی است خشنودیم، و به خدا و پیامبرش و به اهل ایمان راضی و خشنود هستیم؛ و بلال اذان عصر را داده و پیامبر اکرم و بیرون رفت و داخل مسجد شد در حالی که مردم نماز می‌خواندند، یکی در رکوع، و دیگری در سجده و دیگری نشسته بودند. در این هنگام تهیدستی درخواست کمک کرد، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به او فرمودند: آیا کسی چیزی به تو عطا کرد؟ عرض کرد: آری! فرمودند: چه چیزی به تو داد؟ عرض کرد: انگشتری از نقره به من عطا نمود. فرمودند: چه کسی آن را به تو داد؟ عرض کرد: همین مردی که به نماز ایستاده است. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند: در چه حالی آن را به تو عطا نمود؟ عرض کرد: در حال رکوع آن را به من عطا کرد. پس ما نگاه کردیم دیدیم او امیر المومنین علی بن ابی طالب علیهما السلام است.


الیقین، تألیف سید بن طاووس، باب ۶۶، صفحه ۲۲۳-۲۲۴



بحار الانوار، تألیف علامه مجلسی، جلد ۳۵، صفحه ۱۸۶-۱۸۷، حدیث ۶