محسنیون ۱۱۰

دفاع از مکتب اهل بیت و رسواسازی مخالفین

محسنیون ۱۱۰

دفاع از مکتب اهل بیت و رسواسازی مخالفین

آخرین نظرات

۵ مطلب با موضوع «معارف اهل بیت» ثبت شده است


دیدگاه شیعه اثنا عشری در مورد مدعیان دروغین امامت میان اسماعیلیه و زیدیه


علامه مجلسی رضوان الله علیه می‌نویسد:


و ائمه اسماعيليه اگر باشند فاسق ملحدی چندند که در ظاهر تابع سلاطین شیعه‌اند و به فسق و فجور و انواع معاصی معروفند، و هیچ عاقلی تجویز امامت ایشان نمی‌کند. و زیدیه نیز در اصول دین خود متمسک به حجتی نیستند، و به اعتقاد ایشان هر فاطمی نسبی که خروج به سیف کند، امام است. و ائمه که الحال ایشان دعوی امامت آنها می‌کنند اگر نسب ایشان ثابت باشد باید که عارف به احکام الهی و معانی قرآن مجید بوده باشند تا آنکه صادق باشد مقارنت ایشان با کتاب، و حال آنکه اکثر ایشان جاهلند به کتاب و سنت و در فروع دین خود در اکثر مسائل مقلد ابو حنیفه‌اند، و بر خصوص امامت خود حجتی و برهانی ندارند، و نه نصی بر امامت خود دارند و نه برهانی و نه اجماعی منعقد شده است بر آن بلکه مانند سایر سلاطین جور به غلبه و استيلاء پادشاه می‌شوند، و این را امامت نام کرده‌اند، و افاضل اهل بیت مانند حضرت باقر و صادق علیهما السلام را سب می‌کنند و ناسزا می‌گویند با آنکه جميع امت به غیر ایشان و خوارج اقرار به فضل و جلالت و عدالت ایشان دارند، و از این جهت ایشان مانند خوارجند. و لهذا در احادیث اهل بیت وارد شده است که زیدیه بدترند از مخالفان زیرا که مخالفان با شیعیان ما عداوت دارند و با ما عداوت نمی‌کنند، و زیدیه با ما عداوت می‌کنند.


حق الیقین، تالیف علامه مجلسی، صفحه ۴۵۶، نشر سرور



عاقبت کسانی که خود را پیشوا و امام دین مردم جا بزنند


شیخ صدوق رضوان الله علیه روایت کرده است:


۱- أبي رحمه الله قال: حدثنى سعد بن عبد الله، عن محمد بن الحسين، عن ابن فضال، عن معاوية بن وهب، عن أبي سلام، عن سورة بن كليب، عن أبي جعفر عليه السلام قال: قلت قول الله عز وجل {ويوم القيامة ترى الذين كذبوا على الله وجوههم مسودة} قال من زعم انه إمام وليس بامام، قلت: وان كان علويا فاطميا؟ قال: وان كان علويا فاطميا.


سوره بن کلیب گفت: از امام محمد باقر علیه السلام پرسیدم آیه «در روز قیامت روی کسانی را که به خدا دروغ بسته‌اند سیاه میپبینی» (آیه ۶۰ سوره زمر) درباره چه کسانی نازل شده است؟ حضرت فرمودند: درباره کسی است که خیال می‌کند امام است، در حالی که [لایق این امر] نیست. پرسیدم: هر چند از نسل حضرت امیر المومنین علیه السلام و حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها باشد؟ حضرت فرمودند: [بله] هر چند از نسل حضرت امیر المومنین علیه السلام و حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها باشد.


عقاب الاعمال، تالیف شیخ صدوق، حدیث ۱، صفحه ۳۶، چاپ انتشارات فاروس



رویشان چون قیر سیاه باد


  • ۲۲ تیر ۹۸ ، ۰۲:۰۶
  • خادم المهدی


قلبم زبانه می‌کشد! دلم آرزو می‌کند؟!


احساس می‌کنم انس دیگری با خانه‌ی حضرت زهرا علیها السلام گرفته‌ام. دلم پر می‌کشد تا آنجا که ای کاش محسن قدم در این جهان می‌گذاشت و من او را در آغوش می‌فشردم و با ذکر «یا زهرا» به خوابش می‌بردم.


اینک هر روزه در حریم دلم، به زیارت قبر فاطمه و محسن علیهما السلام می‌روم. در نیم سوخته را می‌بوسم و با ادب وارد می‌شوم. نمی‌توانم به پشت در نگاه کنم!؟ از میخ در تعجب می‌کنم! نه به در می‌شود نگاه کرد، نه به دیوار! آتش آثار وحشتناکی بر جای گذاشته است!


در تنگاتنگ در خانه، غوغای سقیفه را می‌شنوم. فریادهای ناهنجار عمر و خالد و قنفذ و مغیره گوشم را می‌خراشد! در دست هر کدام تازیانه‌ای است. هر یک شمشیری به کمر بسته‌اندا! خدایا مگر چند نفر هیزم آورده‌اند که در و دیوار خانه سیاه است، و دود تا فراز آن زبانه کشیده است؟


از آتش چیزهایی شنیده‌ام. بوی دود بر مشامم و رنگ شعله بر چشمانم مانده است. من همیشه پشت در نیم سوخته‌ام! صدای فاطمه علیها لسلام لحظه‌ای از گوشم قطع نمی‌شود! صدای شکستن در روحم را می‌لرزاند...


اکنون بانو در بستر خاک آرمیده تا جراحاتش التیام یابد، ولی از پیش چشمانم دور نمی‌شود ضرباتی که بی‌محابا بالا و پایین می‌رفت...


گاهی تازیانه بود، و گاهی غلاف شمشیر!

گاهی سیلی بود، و گاهی لگد!

گاهی به سر میخورد، و گاهی به صورت!

گاهی به سینه، گاهی به پهلو، گاهی به کتف و گاهی بر بازو!

گاهی فشار در بر محسن بود، و گاهی بر مادر!

گاهی ناله بود، و گاهی فریاد!

گاهی صیحه بود، و گاهی گریه!

گاهی زینب بود، و گاهی فضه!

گاهی حسن بود، و گاهی حسین!

گاهی علی بود، و گاهی یاران علی!


می‌بینم از شهادت محسن زهرا درس اعتقاد گرفته‌ام، و قتل او را نقطه‌ی آغاز ظلم بر خاندان رسالت می‌دانم. من هم با پیامبر و علی صلوات الله علیهما و آلهما می‌گویم:


فاطمه و آتش؟!

فاطمه و کتک؟!

فاطمه و تازیانه؟!

فاطمه و سیلی؟!

فاطمه و فشار در و دیوار؟!

فاطمه و سقط جنین؟!

فاطمه و پهلو شکستن؟!

فاطمه و خون از سینه و پهلو جاری شدن؟!

فاطمه و گوشواره شکستن؟!

فاطمه و فریاد؟!


من طاقت ندارم از زبان زینب علیها السلام بشنوم جای کبود شده‌ی تازیانه را بر جنازه‌ی مادر دیدن! حتی نمی‌توانم بشنوم خون از پهلوی زهرا هنگام غسل را! سرخ می‌شوم وقتی می‌شنوم بازوی زهرا پس از مرگ هم مثل بازوبند کبود...!!!


اکنون از اعماق جان قاتل محسن علیه السلام را لعنت می‌کنم و از او بیزارم. از خدا می‌خواهم عذابش را هر لحظه بیشتر نماید.


من افتخار به محبت فاطمه‌ای دارم که از ابو بکر و عمر ناراضی بود و از این جهان رفت؛ و آرزو می‌کنم که ای کاش در ماجرای شهادت حضرت محسن، خود را فدای مادر و پسر می‌نمودم.


دوست دارم پرده کنار رود و عذاب قاتلین محسن علیه السلام را در برزخ ببینم. اگر مهدی علیه السلام را ببینم از او خواهم خواست تا هیزم خصم زهرا علیها السلام را به من هم نشان دهد تا اشکی بریزم.


امیدوارم در زمان ظهور گل زهرا علیه السلام زنده باشم و در انتقام از قاتل محسن علیه السلام شرکت کنم و او را آتش بزنم.


آرزو دارم در روزگار رجعت به این جهان بازگردم تا همراه امیر المومنین علیه السلام، قاتل فرزندش را قصاص نمایم.


خدایا، در این جهان نه محسن را دیدیم، و نه مزار او را!


در روزی که برای دادگاه عدل تو او را بر سر دست می‌آورند، در صحنه‌ی قیامت مرا از نزدیک شاهد آن محکمه فرما. من مشتاق دیدار روی محسنم. منتظر لحظه‌ای از قیامتم که او را «نعم الجنین» یاد کنی. دوست دارم به پای گنج علی علیه السلام در قیامت که محسن علیه السلام است بهشت را ببینم. دوست دارم ناظر تازیانه‌ای باشم که بر فرق قاتل محسن فرود می‌آید.


خدایا، روز سرور من روزی است که فاطمه علیها السلام مسرور شود؛ و روزی که ذلت دشمن زهرا علیها السلام را ببینم از عمق جان شادی خواهم کرد. بهشت هم آنگاه لذت دیگری دارد...!!!!

  • ۲۹ بهمن ۹۶ ، ۰۰:۳۵
  • خادم المهدی


گریستن حضرت زهرا سلام الله علیها بر رنج‌های امام زمانش


حضرت امام صادق علیه السلام به نقل ار پدران بزرگوارش علیهم السلام فرمودند:


زمانی که حضرت فاطمه علیها السلام در حال احتضار بودند و شهادتشان نزدیک شد، شروع به گریستن نمودند. امیر المومنین علیه السلام فرمودند: ای بانوی من، چرا گریه می‌کنی؟ حضرت فاطمه علیها السلام فرمودند: بر آنچه بعد از من [از رنج‌ها و سختی‌ها] می‌بینی گریه می‌کنم.


بحار الانوار، تالیف مرحوم علامه مجلسی، جلد ۴۳، صفحه ۲۱۸


نه "سیلی" نه فشار "در" مرا کشت

نه داغ مرگ "پیغمبر" مرا کشت

به جان "محسن" شش ماهه سوگند

غم مظلومی "حیدر" مرا کشت

  • ۱۴ بهمن ۹۶ ، ۰۰:۱۳
  • خادم المهدی