محسنیون ۱۱۰

دفاع از مکتب اهل بیت و رسواسازی مخالفین

محسنیون ۱۱۰

دفاع از مکتب اهل بیت و رسواسازی مخالفین

آخرین نظرات

۱۷ مطلب با موضوع «مطاعن عایشه» ثبت شده است


رسول خدا صلی الله علیه و آله به دست عایشه و حفصه مسموم و به شهادت رسیدند


عیاشی رضوان الله علیه عالم و مفسر بزرگ شیعه روایت کرده است:


عن عبد الصمد بن بشیر عن أبی عبد الله علیه السلام قال: تدرون مات النبی صلی الله علیه و آله أو قتل إن الله یقول: " أفإن مات أو قتل انقلبتم على أعقابكم " فسمّ قبل الموت أنّهما سقتاه [قبل الموت]. فقلنا إنهما و أبوهما شرّ من خلق الله.


عبد الصمد بن بشیر گوید که امام صادق علیه السلام فرمودند: می‌دانید پیامبر صلی الله علیه و آله درگذشت یا کشته شد. همانا خدا می‌فرماید: اگر وفات کند یا کشته شود، آیا به گذشته‌تان بر می‌گردید؟ پس پیامبر صلی الله علیه و آله قبل از مرگ مسموم شد و همانا آن دو زن (عایشه و حفصه) به او سم خوراندند. راوی گوید: پس گفتیم که آن دو زن و پدرانشان بدترین مخلوقات خدایند.


تفسیر العیاشی، جلد ۱، صفحه ۲۲۴



علامه مجلسی رضوان الله علیه در مورد این روایت می‌نویسد:


عیاشی به سند معتبر از حضرت صادق علیه السلام روایت کرده است که عایشه و حفصه آن حضرت را به زهر شهید کردند. و محتمل است که هر دو زهر در شهادت آن حضرت دخیل بوده باشد.


جلاء العیون، تالیف علامه مجلسی، صفحه ۱۱۲



منظور علامه از دو سم یکی سم خیبر است و دیگری سمی که در روزهای آخر حیاتش به او نوشاندند. سران رژیم غاصب (ابو بکر و عمر و دخترانشان و...) برای اینکه اسم آنها به عنوان قاتلین حضرت رسول در جامعه پخش نشود به دست و پا افتادند و صحنه را غبار آلود کردند و گفتند: درست است که رسول خدا مسموم شده اما این اثر سم خیبر در سال هفتم هجری بوده است که اینک او را از پای درآورده است!!! البته هیچ عاقلی چنین بهانه واهی را نمی‌پذیرد زیرا رسول خدا در سال ۱۱ هجری کشته شده و حادثه خیبر در سال هفتم اتفاق افتاده است !!! از آن گذشته رسول خدا صلی الله علیه و آله از مسمومیت طعام خیبر توسط جبرئیل آگاه شد و از آن نخورد. عایشه نیز از آن واقعه عبرت گرفت وخوردن سم را به اختیار خود پیامبر نگذاشت بلکه به زور آن را به حضرت خوراند. پس قطعا شهادت حضرت به خاطر آخرین سم که توسط عایشه به او خورانده شد و حضرت به خاطر ضعف ناشی از مسمومیت نتوانستند مقاومت کنند و به شهادت رسیدند...


  • ۱۶ آبان ۹۷ ، ۰۱:۳۵
  • خادم المهدی


تیرباران پیکر امام حسن علیه السلام توسط عایشه


علامه مجلسی رضوان الله علیها می‌نویسد:


ابن عباس گفت: چون آن حضرت به عالم بقا و جوار حق تعالی رحلت کرد، حضرت امام حسین علیه السلام مرا و عبد الله بن جعفر را و علی پسر مرا طلبید، آن حضرت را غسل داد و خواست که در روضه منوره حضرت رسالت صلی الله علیه و آله و سلم را بگشاید و آن حضرت را داخل کند، پس مروان ملعون با فرزندان عثمان و فرزندان ابو سفیان و سایر بنی امیه مانع شدند و گفتند: عثمان مظلوم به بدترین حالی در بقیع دفن شود، و حسن با رسول خدا دفن شود؟! نخواهد شد تا نیزه‌ها و شمشیرها شکسته شود، و جعبه‌ها از تیر خالی شود. پس حضرت امام حسین علیه السلام فرمود: به حق آن خداوندی که مکه را محترم گردانید که حسن فرزند علی و فاطمه احق است به رسول خدا و خانه او از آن‌ها که بی‌رخصت داخل خانه او کردند، به خدا سوگند که او سزاوارتر است از عثمان حمال خطاها که ابو ذر را بی‌گناه از مدینه بیرون کرد، و با عمار و ابن مسعود بی‌حرمتی کرد آنچه کرد، و راندگان رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم را پناه داد.

به روایت دیگر: مروان بر استر خود سوار شد، به نزد عایشه رفت و گفت: حسین برادر خود را آورده است که با پیغمبر دفن کند، اگر او را دفن کند فخر پدر تو و عمر تا روز قیامت برطرف می‌شود، عایشه گفت: چه کنم؟ مروان گفت: بیا و مانع شو، گفت: چگونه مانع شوم؟ پس مروان از استر به زیر آمد و او را بر استر خود سوار کرد به نزد قبر حضرت رسول آورد، فریاد می‌کرد و تحریص می‌نمود بنی امیه را که: مگذارید حسن را در پهلوی جدش دفن کنند. ابن عباس گفت: در این سخنان بودیم که ناگاه صداها شنیدیم و شخصی را دیدیم که اثر شر و فتنه از او ظاهر است می‌آید، چون نظر کردیم دیدیم عایشه با چهل کس سوار است و می‌آید و مردم را تحریص بر قتال می‌نماید، چون نظرش بر من افتاد مرا پیش طلبید گفت: ای پسر عباس شما بر من جرأت به هم رسانیده‌اید، هر روز مرا آزار می‌کنید، می‌خواهید کسی را داخل خانه من کنید که من او را دوست نمی‌دارم و نمی‌خواهم، من گفتم: وا سوأتاه یک روز بر شتر سوار می‌شوی و یک روز بر استر، می‌خواهی نور خدا را فرونشانی و با دوستان خدا جنگ کنی و حایل شوی میان رسول خدا و دوست او. پس آن ملعونه به نزد قبر آمد، خود را از استر افکند و فریاد زد: به خدا سوگند نمی‌گذارم حسن را در اینجا دفن کنید تا یک مو در سر من هست.

به روایت دیگر: جنازه آن حضرت را تیر باران کردند، تا آنکه هفتاد تیر از جنازه آن حضرت بیرون کشیدند، پس بنی هاشم خواستند شمشیرها بکشند و جنگ کنند، حضرت امام حسین علیه السلام فرمود: به خدا سوگند می‌دهم شما را که وصیت برادر مرا ضایع مکنید، چنین مکنید که خون ریخته شود، پس با ایشان خطاب کرد که: اگر وصیت برادر من نبود هر آینه او را دفن می‌کردم و بینی‌های شما را بر خاک می‌مالیدم، پس آن حضرت را بردند در بقیع دفن کردند نزد جده خود فاطمه بنت اسد سلام الله علیها.


جلاء العیون، تالیف علامه مجلسی، صفحه ۳۸۱-۳۸۲


  • ۲۸ مهر ۹۷ ، ۰۲:۰۹
  • خادم المهدی


لعن امام صادق علیه السلام بر چهار مرد و چهار زن ملعون در هر نماز


شیخ طوسی و ثقة الاسلام کلینی رضوان الله علیهما روایت کرده‌اند:


(١٣١٣) ١٦٩ ـ محمد بن يحيى عن محمد بن الحسين عن محمد بن اسماعيل ابن بزيع عن الحسين بن ثوير وأبي سلمة السراج قالا : سمعنا أبا عبد الله عليه‌السلام وهو يلعن في دبر كل مكتوبة أربعة من الرجال وأربعا من النساء التيمي والعدوي وفعلان ومعاوية ويسميهم وفلانة وفلانة وهند وام الحكم اخت معاوية.


امام صادق علیه السلام پس از هر نماز خود چهار مرد و چهار زن را لعن می‌فرمود، تیمی (ابو بکر که از طایفه بنی تمیم هست)، عدوی (عمر)، فعلان (عثمان)، و‌ معاویه‌ و نام آن‌ها را صریحا می‌آورد، و فلانه و فلانه (عایشه و حفصه) و هند و ام الحکم خواهر معاویه.


محقق کتاب تهذیب الاحکام جناب علی اکبر غفاری تصریح می‌کند که حدیث صحیح است.


تهذیب الاحکام، تألیف شیخ طوسی، جلد ۲، صفحه ۳۴۶، حدیث ۱۶۹، چاپ دار الکتب الاسلامیة



الکافی، تألیف ثقة الاسلام کلینی، جلد ۳، صفحه ۱۹۴، حدیث ۱۰، چاپ منشورات الفجر بیروت



تصحیح روایت از جانب علمای شیعه


علامه مجلسی رضوان الله علیه در کتاب ملاذ الاخیار می‌نویسد:


الحديث تاسع والستون والمائة: صحيح.


حدیث صحیح است.


ملاذ الاخیار، تألیف علامه مجلسی، جلد ۴، صفحه ۴۸۴، حدیث ۱۶۹، چاپ مکتبة آیة الله المرعشی قم



و در کتاب عین الحیات می‌نویسد:


به سند معتبر منقول است که: حضرت امام جعفر صادق علیه السلام از جای نماز خود بر نمی‌خاستند تا چهار ملعون و چهار ملعونه را لعنت نمی‌کردند، پس باید بعد از هر نماز بگوید: اللهم العن ابا بکر و عمر و عثمان و معاویة و عایشة و حفصة و هند و ام الحکم.


عین الحیات، تألیف علامه مجلسی، جلد ۲، صفحه ۴۹۸، چاپ انتشارات دار الهدی



و همچنین در کتاب مقباس المصابیح می‌نویسد:


کلینی و شیخ طوسی به سند معتبر از حضرت صادق علیه السلام روایت کرده‌اند که: آن حضرت بعد از هر نماز فریضه چهار مرد و چهار زن را لعنت می‌کردند، و ایشان را نام می بردند: «اللهم العن فلان و فلان و فلان و معاوية و فلانة و فلانة و هند و ام الحكم». و ام الحكم خواهر معاویه است.


مقباس المصابیح، تألیف علامه مجلسی، صفحه ۶۳، چاپ مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان



و در کتاب مرآة العقول می‌نویسد:


والكنايات الأول عبارة عن الثلاثة بترتيبهم والكنائتان الأخيرتان عن عائشة وحفصة.


کنایات اول خلفای غاصب سه‌گانه به ترتیب و کنایات دوم عایشه و حفصه هستند.


مرآة العقول، جلد ۱۵، صفحه ۱۷۵، تألیف علامه مجلسی، چاپ دار کتب الاسلامیة



علامه محمد تقی مجلسی رضوان الله علیه نیز در مورد روایت می‌نویسد:


شیخ در صحیح و کلینی کالصحیح روایت کرده‌اند از حسین بن ثوير وابو سلمه سراج که گفتند که شنیدیم که حضرت امام جعفر صادق صلوات الله علیه در عقب هر نمازی چهار کس از مردان را که ابو بکر و عمر و عثمان و معويه است لعن می‌کردند و چهار زن را که عایشه و حفصه و هند مادر معويه و ام الحكم خواهر معويه است لعن می‌فرمودند.


لوامع صاحبقرانی، تألیف علامه محمد تقی مجلسی، جلد ۴، صفحه ۲۱۷، چاپ موسسه دار التفسیر







  • ۲۱ مرداد ۹۷ ، ۲۲:۴۲
  • خادم المهدی