محسنیون ۱۱۰

دفاع از مکتب اهل بیت و رسواسازی مخالفین

محسنیون ۱۱۰

دفاع از مکتب اهل بیت و رسواسازی مخالفین

آخرین نظرات

۳۱ مطلب با موضوع «سخنان بزرگان شیعه» ثبت شده است


اعتقاد شیعه در مورد جنگ کنندگان با امیر المومنین علیه السلام (اصحاب جمل، صفین و خوارج و ... لعنهم الله) در کلام شیخ صدوق، سید مرتضی، شیخ طوسی و خواجه نصیر الدین طوسی رحمهم الله


علامه مجلسی رضوان الله علیه به نقل از شیخ صدوق رضوان الله علیه می‌نویسد:


و اعتقاد ما در آن‌ها که با علی علیه السلام جنگ کرده‌اند مثل فرموده پیغمبر صلی الله علیه و آله است که: هر که با على قتال کند با من قتال کرده است، و هر که با علی جنگ کند با من جنگ کرده است و هر که با من جنگ کند با خدا جنگ کرده است؛ و سخن آن حضرت در حق علی و فاطمه و حسنین علیهم السلام که: من جنگم با هر که با ایشان جنگ کند و صلحم با هر که با ایشان صلح کند.


حق الیقین، تالیف علامه مجلسی، صفحه ۸۳۱، چاپ انتشارات سرور



همچنین علامه مجلسی رضوان الله علیه در جای دیگر کتاب می‌نویسد:


و سید مرتضی در شافی و شیخ طوسی در تلخیص گفته اند که: نزد ما امامیه ثابت است که هر که جنگ کنند با حضرت امیر او کافر است، و دلیل بر این اجماع فرقه محقه امامیه است بر این، و اجماع ایشان حجت است. و ايضا می‌دانیم که هرکه با آن حضرت جنگ کند منکر امامت او خواهد بود و انکار امامت او کفر است همچنان که انکار نبوت کفر است زیرا که مدخليت هر دو در این باب به یک نحو است، پس استدلال کرده‌اند به احادیث بسیار در این باب.


حق الیقین، تالیف علامه مجلسی، صفحه ۸۳۲، چاپ انتشارات سرور



همچنین خواجه نصیر الدین طوسی رضوان الله علیه می‌گوید: «و أمّا من حارب عليّاً كفر؛ آنان که با علی (علیه السلام) جنگیدند فاسق نیستند، بلکه کافرند».


تفسیر سوره مبارکه حمد، تألیف سید عز الدین زنجانی، صفحه ۱۳۹، چاپ موسسه بوستان کتاب




  • ۲۷ دی ۹۷ ، ۰۰:۵۶
  • خادم المهدی


سفارش مهم سید بن طاوس برای دعا به امام زمان علیه السلام


این عالم وارسته شیعه در کتاب فلاح السائل بعد از نقل فضیلت دعا برای برادران دینی به بحث دعا کردن برای امام زمان علیه السلام می‌پردازد و می‌نویسد:


فأقول إذا کان هذا کله فضل الدعاء لإخوانک فکیف فضل الدعاء لسلطانک الذی کان سبب إمکانک و أنت تعتقد أن لولاه ما خلق الله نفسک و لا أحدا من المکلفین فی زمانه و زمانک و أن اللطف بوجوده ص سبب لکل ما أنت و غیرک فیه و سبب لکل خیر تبلغون إلیه فإیاک ثم إیاک أن تقدم نفسک أو أحدا من الخلائق فی الولاء و الدعاء له بأبلغ الإمکان و أحضر قلبک و لسانک فی الدعاء لذلک المولى العظیم الشأن و إیاک أن تعتقد أننی قلت هذا لأنه محتاج إلى دعائک هیهات هیهات إن اعتقدت هذا فأنت مریض فی اعتقادک و ولائک بل إنما قلت هذا لما عرفتک من حقه العظیم علیک و إحسانه الجسیم إلیک و لأنک إذا دعوت له قبل الدعاء لنفسک و لمن یعز علیک کان أقرب إلى أن یفتح الله جل جلاله أبواب الإجابة بین یدیک لأن أبواب قبول الدعوات قد غلقتها أیها العبد بأغلاق الجنایات فإذا دعوت لهذا المولى الخاص عند مالک الأحیاء و الأموات یوشک أن یفتح أبواب الإجابة لأجله فتدخل أنت فی الدعاء لنفسک و لمن تدعو له فی زمرة فضله و تتسع رحمة الله جل جلاله لک و کرمه و عنایته بک لتعلقک فی الدعاء بحبله. و لا تقل فما رأیت فلانا و فلانا من الذین تقتدی بهم من شیوخک بما أقول یعملون و ما وجدتهم إلا و هم عن مولانا الذی أشرت إلیه ص غافلون و له مهملون فأقول لک اعمل بما قلت لک فهو الحق الواضح و من أهمل مولانا و غفل عما ذکرت عنه فهو و الله الغلط الفاضح‏.


می‌گویم: اگر دعا برای برادران مومن تا این حد ارزشمند است، دعا برای امام زمانت چگونه خواهد بود؟ آن پادشاهی که سبب وجود توست و تو خود معتقدی که اگر او نبود خداوند نه تو را می‌آفرید و نه دیگری را، و می‌دانی که آن وجود شریف واسطه لطفی است که سبب تمام نعمت‌هاست، پس تا می‌توانید مواظب باش دیگری را در محبت و دعا بر او مقدم نداری و هنگامی که خواستی برای آن مولای عظیم الشأن دعا کنی با تمام وجود دعا کن. مبادا فکر کنی او به دعای تو محتاج است، هرگز چنین نیست و هرکس چنین فکری کند بیمار است، اینکه می‌گویم برای او دعا کن، فقط برای این است که او حق بزرگی بر تو دارد و بسیار در حق تو احسان نموده است، و اگر قبل از دعا برای خودت برای او دعا کنی، ابواب اجابت زودتر به رویت گشوده می‌شود، زیرا تو با گناهت باب دعا را بر روی خود بسته‌ای، ولی هنگامی که برای آن مولایی دعا کنی که از خواص درگاه خداست، به احترام او باب اجابت به رویت گشوده می‌شود و آنگاه خود و همه کسانی که در حقشان دعا می‌کنی بر خوان و احسان او می‌نشیند و مشمول رحمت، کرم و عنایت الهی می‌شوید، چون خود را به او مرتبط کرده‌اید. مبادا به استناد عمل فلان شیخ و فلان شیخ که هرگز در حق آن حضرت دعا نمی‌کنند، بلکه اصلا از او غافلند و هرگز نامی از او نمی‌برند از دعا به آن حضرت غافل شوی، که غفلت از یاد او اشتباهی فاحش است، پس به آن چه گفتم عمل کن که حق واضح همان است.


فلاح السائل و نجاح المسائل، تألیف سید بن طاووس، صفحه ۱۱۲ـ۱۱۳


  • ۱۲ دی ۹۷ ، ۰۱:۳۶
  • خادم المهدی


نظر شیخ الاسلام علامه محقق کرکی رضوان الله علیه در مورد دعای صنمی قریش:


و قد اشتهر أنّ امير المؤمنين (عليه السلام) كان يقنت في الوتر بلعن صنمي قريش يريد بهما ابا بكر و عمر لعنهما الله . وقد ورد إستحباب الدّعا على أعداء الله في الوتر .


به شهرت رسیده است که امیر مومنان علیه السلام در قنوت نماز خود دو بت قریش (صنمی قریش) را لعن می کرد و مقصودش ابو بکر و عمر لعنهما الله بود. و در روایات استحباب این دعا وارد شده است.


نفحات اللاهوت فی لعن الجبت و الطاغوت، تالیف محقق کرکی، صفحه ۱۲۸



نظر علمای شیعه درمورد علامه کرکی رحمت الله علیه


شیخ حر عاملی در باره ایشان می‌نویسد:


«‌امر او در وثاقت، علم، فضل، جلالت قدر، عظمت‌شان، فراوانی تحقیق و تدقیق، مشهورتر از آن است که ذکر کنم ».


امل الآمل، جلد ۱، صفحه ۱۲۱



علامه مجلسی درباره او می‌نویسد:


«‌ایشان افضل المحققین، مروج مذهب ائمه طاهرین و از مشایخ متأخرین است، نادره زمان، گوهر ناشناخته دوران و دارای تصانیف نیکو می‌باشند.‌»


مفاخر اسلام، جلد ۴، صفحه ۴۱۵



سید حسن صدر محقق را چنین توصیف می‌­کند:


«‌محقق ثانی مروج مذهب، استاد نامیی و زنده‌کننده مراسم مذهب انور.... است.‌»


مفاخر اسلام، جلد ۴، صفحه ۴۱۸



سید نعمت الله جزائری در کتاب جواهر الغوالی می‌گوید:


«‌شیخ علی بن عبدالعالی (قبرش معطر باد) هنگامی که بنا به درخواست شاه طهماسب به قزوین و سپس اصفهان قدم گذاشت، او دستورالعمل‌های متعددی به اطراف و اکناف نوشت و من برخی از این احکام و دستورها را دیده‌ام که متضمن نحوه رفتار با مردم و کمیت و مقدار خراج مالیات، امر به اقامه شعائر دین مانند نماز جماعت و تعیین امام جمعه و جماعت و...می باشد ».


روضات الجنات، جلد ۴، صفحه ۳۶۱

  • ۲۶ آبان ۹۷ ، ۰۰:۳۱
  • خادم المهدی