محسنیون ۱۱۰

دفاع از مکتب اهل بیت و رسواسازی مخالفین

محسنیون ۱۱۰

دفاع از مکتب اهل بیت و رسواسازی مخالفین

آخرین نظرات

۱۰ مطلب با موضوع «دفاع از مکتب تشیع» ثبت شده است


نظر علامه فیض کاشانی رضوان الله علیه در مورد دعای صنمی قریش


فیض کاشانی از علمای بزرگ شیعه و صاحب تفسیر صافی و استاد علامه مجلسی رضوان الله علیه در کتاب الکلمات الطریفة می‌نویسد:


[کلمه ۲۰] تایید: آیا نشنیدی آنچه در شأن دعای «صنمی قریش» آمده است که هر آن کس با آن، دعا کند، مانند کسی است که در کنار پیامبر صلی الله علیه و آله در بدر و حنین هزار هزار تیر به سوی دشمن پرتاب کرده باشد؟ و شاید راز آن در این باشد، آن گاه که دست او از جهاد با سنان کوتاه شد باید به سوی نفرین با زبان روی آورد و آن گاه که از نبرد با نیزه‌ها ناتوان ماند با تیرهای نفرین به سوی ارواح آنان به جنگ پردازد و بدین گونه سزاوار است که با بدان و بدکاران برخورد شود، همان کسانی که از راه خداوند منع می‌نمایند. امیر مؤمنان علیه السلام در نمازها و نافله‌هایش با این دعا [یعنی دعای صنمی قریش] به نفرین گروهی از اشقیا می‌پرداخت و این بدان علت است که آنان موجبات خشم خداوندی را پذیره گشتند و خشنودی او را ناخوش داشتند و خداوند اعمال آنان را باطل کرد. آنان کسانی‌اند که خدای آنان را لعنت کرد و گوش آن‌ها را کر و چشمانشان را نابینا ساخت.


الکلمات الطریفة، تالیف فیض کاشانی، صفحه ۵۹، کلمه ۲۰


  • ۳۱ خرداد ۹۷ ، ۰۱:۳۲
  • خادم المهدی


دروغی به نام دفاع امیر المومنین علیه السلام از عثمان


علامه امینی رضوان الله علیه در کتاب شریف الغدیر در پاسخ به این شبهه دروغین می‌نویسند:

 

ومما ثبت من أحوال هؤلاء الذين زعموا أنهم بعثوا أبنائهم للدفاع عن عثمان، وأنهم لم يفتأوا مناوئين له إلى أن قتل وبعد مقتله إلى أن قبر في أشنع الحالات، أما علي أمير المؤمنين فمن المتسالم عليه أنه لم يحضر مقتل الرجل في المدينة فضلا عن دخوله عليه قبيل ذلك واستيذانه منه للذب عنه وبعد مقتله وبكاءه عليه وصفعه ودفعه وسبه ولعنه وحواره حول الواقعة، قال الهيثمي في مجمع الزوائد ۷: ۲۳۰ ردا علي حديث: الظاهر أن هذا ضعيف لأن عليا لم يكن بالمدينة حين حصر عثمان ولا شهد قتله .


در روایات دروغین و ساختگی آمده است که امیر المومنین حسنین را امر کرد بروند به خانه عثمان و از او محافظت کنند. بعد از اینکه امام دید عثمان کشته شده حسنین را توبیخ کرد و دستش را بالا برد و امام مجتبی را زد و به سینه سید شهدا هم لطمه دیگری وارد کرد و فرزند طلحه را فحش داد و دیگری را لعن کرد و گفت عثمان بر حق بود و در بهشت است و قاتلانش در جنهم علامه امینی در ادامه می‌گوید: هیثمی در مجمع زوائد جلد ۷، صفحه ۲۳۰ می‌گوید: این خبر ضعیف است، زیرا اصلا علی (علیه السلام) در زمان حصر عثمان در مدینه نبود.


الغدیر، تالیف علامه امینی، جلد ۹، صفحه ۲۷۹



جالب است بدانید جماعت بتریه و وحدتی به این روایت موهن و توهین آمیز که جایی در کتب شیعه ندارد و تنها در کتب اهل سنت عمری آمده و آنان نیز به دروغین بودنش اعتراف دارند برای اثبات وحدت امیر المومنین علیه السلام با غاصبین خلافت استناد می‌کنند آن هم به قیمت توهین به مقام امیر المومنین و حسنین علیهم السلام !!!


برای بررسی بیشتر این روایت دروغین و اثبات جعلی بودنش بر این لینک کلیک کنید.

  • ۲۰ خرداد ۹۷ ، ۰۰:۲۰
  • خادم المهدی


استدلال فوق العاده امام صادق علیه السلام درباره توسل در مناظره با ابو حنیفه


مهم‌ترین پیشوا در میان پیشوایان مذاهب فقهی چهارگانه عمری‌ها، ابو حنیفه نعمان است که مذهب او به نام مذهب حنفی مشهور می‌باشد، و پیروان این مذهب نزدیک به ۸۰ درصد از اهل سنتِ خلفاء در زمان کنونی را تشکیل می‌دهند. با این ‌که او ابتدا دو سال در محضر آن بزرگوار نشسته بود و دانش خود را مدیون ایشان بود، از جمله کسانی است که به مکتب سازی در مقابل ایشان پرداخت و تمامی تلاش خود را در مخالفت با مکتب امام صادق علیه السلام و خرده‌گیری به حضرت انجام می‌داد.


ابی الفتح کراجکی رضوان الله علیه عالم بزرگ شیعه روایت کرده است:


ذَکَرُوا أَنَّ أَبَا حَنِیفَةَ أَکَلَ طَعَاماً مَعَ الْإِمَامِ الصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ ع فَلَمَّا رَفَعَ الصَّادِقُ ع یَدَهُ مِنْ أَکْلِهِ قَالَ‏ الحَمدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ‏ اللَّهُمَّ هَذَا مِنْکَ وَ مِنْ رَسُولِکَ ص فَقَالَ أَبُو حَنِیفَةَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ أَ جَعَلْتَ مَعَ اللَّهِ شَرِیکاً فَقَالَ لَهُ وَیْلَکَ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى یَقُولُ فِی کِتَابِهِ‏ وَ ما نَقَمُوا إِلَّا أَنْ أَغْناهُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ‏ مِنْ‏ فَضْلِهِ‏ وَ یَقُولُ فِی مَوْضِعٍ آخَرَ وَ لَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا ما آتاهُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ قالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ سَیُؤْتِینَا اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ رَسُولُهُ‏ فَقَالَ أَبُو حَنِیفَةَ وَ اللَّهِ لَکَأَنِّی مَا قَرَأْتُهُمَا قَطُّ مِنْ کِتَابِ اللَّهِ وَ لَا سَمِعْتُهُمَا إِلَّا فِی هَذَا الْوَقْتِ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع بَلَى قَدْ قَرَأْتَهُمَا وَ سَمِعْتَهُمَا وَ لَکِنَّ اللَّهَ تَعَالَى أَنْزَلَ فِیکَ وَ فِی أَشْبَاهِکَ‏ أَمْ عَلى‏ قُلُوبٍ أَقْفالُها وَ قَالَ‏ کَلَّا بَلْ رانَ عَلى‏ قُلُوبِهِمْ ما کانُوا یَکْسِبُون‏.


روزی ابو حنیفه با امام صادق علیه السلام بر سر سفره بودند. هنگامی که غذا خوردن امام صادق علیه السلام تمام شد فرمود: «سپاس مخصوص خدای جهانیان است. خدایا این طعام از جانب تو و پیامبر صلی الله علیه و آله تو برای ما آمده». ابو حنیفه اعتراض کرد: «ای ابا عبد الله (کنیه امام صادق علیه السلام)! آیا برای خدا شریک قائل شدی؟». امام فرمود: «وای بر تو! همانا خداوند در کتاب خود در آیه ۷۴ سوره توبه فرموده است: «و هرگز درصدد انتقام برنیامدند مگر بعد از آنکه خدا و رسولش ایشان را از فضل خود بی‌نیاز کردند» یا در آیه ۵۹ سوره توبه نخوانده‌ای: «اگر ایشان به آن چه که خدا و فرستاده او عطا کردند راضی شوند و بگویند تکیه‌گاه ما خداست، خداوند و فرستاده‌اش به ما از فضل الهی می دهند». پس ابو حنیفه گفت: «گویا من این دو آیه را از کتاب خدا نخوانده‌ام و نشنیده‌ام جز همین الآن». امام فرمود: «بلکه تو آن دو آیه را خوانده‌ای ولی خداوند درباره‌ی تو و امثال تو نازل فرموده است: «آیا بر دل‌هایشان قفلی زده شده؟» یا (اعمال ایشان بر دل‌هایشان زنگار زده)».


کنز الفوائد، تالیف ابی الفتح کراجکی، جلد ۲، صفحه ۳۶-۳۷، چاپ دار الاضواء



الحمد لله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة اهل البیت علیهم السلام

  • ۱۲ دی ۹۶ ، ۱۰:۴۹
  • خادم المهدی